Merhaba güzel anneler ve anne adayları,
Bu başlığı açmak benim için kolay olmadı… Çünkü bazı acılar kelimelere sığmıyor, bazı yaşanmışlıklar anlatılırken bile insanın içi titriyor. Ama biliyorum ki burada olan pek çok kadın, zor gebelik süreçleri, düşük, kimyasal gebelik, boş gebelik veya daha büyük kayıplarla bir şekilde yüzleşti.
Ve çoğumuz bu acıları tek başımıza yaşadık.
Bazen çevremiz anlamadı, bazen “olur böyle şeyler” deyip geçtiler, bazen hiç konuşacak kimseyi bulamadık. İçimize attık, sustuk, unuttuk sandık ama içimiz hep bir yerlerde sızladı.
Bu konu başlığını, kendini yalnız hissetme diye açıyorum.
Burada;
Konuşabiliriz. İster detaylı anlat, ister sadece “ben de buradayım” de…
Paylaşmak zorunda değilsin. Sadece okumak istersen bile kapımız açık.
Birbirimize iyi geleceksek, buradayım… Ve buradayız.
Bu başlığı açmak benim için kolay olmadı… Çünkü bazı acılar kelimelere sığmıyor, bazı yaşanmışlıklar anlatılırken bile insanın içi titriyor. Ama biliyorum ki burada olan pek çok kadın, zor gebelik süreçleri, düşük, kimyasal gebelik, boş gebelik veya daha büyük kayıplarla bir şekilde yüzleşti.
Ve çoğumuz bu acıları tek başımıza yaşadık.
Bazen çevremiz anlamadı, bazen “olur böyle şeyler” deyip geçtiler, bazen hiç konuşacak kimseyi bulamadık. İçimize attık, sustuk, unuttuk sandık ama içimiz hep bir yerlerde sızladı.
Bu konu başlığını, kendini yalnız hissetme diye açıyorum.
Yaşadığın şey gerçek.
Acın geçerli.
Senin suçun değil.
Yalnız değilsin…
Burada;
- Zor geçen bir gebelik sürecinden,
- Kayıp korkusundan,
- Doktor süreçlerinden,
- Daha önce yaşanmış kayıplardan,
- “Neden ben?” diye sormaktan,
- Kalbimizde bıraktığı izlerden…
Konuşabiliriz. İster detaylı anlat, ister sadece “ben de buradayım” de…
Paylaşmak zorunda değilsin. Sadece okumak istersen bile kapımız açık.
İstersen şu sorularla başlayabilirsin:
- Sürecin senin için nasıl başladı?
- Doktorların yaklaşımı nasıldı?
- En çok ne zorladı?
- Şu an hangi duygu baskın?
- Destek alabildin mi?
Birbirimize iyi geleceksek, buradayım… Ve buradayız.
